Die goeie, ouwe tijd

november 27th, 2009 No Comments

Mijmerend staar ik naar mijn kladblok, dat momenteel nog maagdelijk wit is. Naar mijn vulpotlood, waar momenteel niet veel zinnige woorden uit willen komen. Ik moet teksten schrijven, onderzoek doen, plaatsen bezoeken, maar ik heb geen tijd. Feiten opzoeken kan alleen in de bibliotheek en het is al laat en het regent.

Ha, een begin gemaakt! Eindelijk komt er iets naar boven. Even nalezen maar nee, dat is het niet. Gummen? Geen beginnen aan! Veel te veel en dat geeft weer zo’n troep. Rats, scheur, frommel, weg ermee. De prullenbak naast me wordt gestaag voller en mijn geduld wordt schaarser. Weggegooid geld. Tijd is geld, maar al het materiaal kost me zo ook een vermogen.

Een tijd later is er dan zowaar een stuk tekst geboren. Maar hmm: er staat maar wat. Klopt dat met de werkelijkheid? Bestaat er eigenlijk wel een Seasideroad in Sydney en loopt die ook inderdaad langs een natuurgebied? Verdorie, naar toch maar weer naar de bieb. Heb ik daar eigenlijk wel tijd voor? Nee, eigenlijk niet, maar doe ik dit niet, dan kan ik vanavond weer niet verder. Eenmaal bij de bieb aangekomen, heb ik uiteraard geen kleingeld voor de parkeerautomaat. Goed dan, even wisselen bij de boekhandel aan de overkant. Kijk, daar liggen ze te stralen en te glunderen: de boeken van mijn concullega’s. Mensen, die dit traject allemaal succesvol hebben doorlopen en nu niet in een plensbui moeten struinen voor een paar kwartjes. Die niet straks weer naar de bieb moeten om te zoeken naar onderzoekwerk A tot en met Z en daar weer vellen vol over moeten schrijven. Die goeie, ouwe tijd. Hoe charmant was het toch wel niet. Of viel dat toch wat tegen?

Weer staar ik mijmerend voor me uit. Dit keer naar mijn flatscreen. Mijn handen zweven boven het toetsenbord.

Er is een mooi begin gemaakt met een nieuwe thriller. Alle details zijn nagezocht op internet. Lang leve Google, lang leve Wikipedia. Wat geweldig dat Google Earth het Streetview heeft bedacht. Zo zie ik precies welke kant ik op moet open om bij de Starbucks in New York te komen. Foutje gemaakt? Geen probleem! De delete-toets is er goed voor. M’n prullenbak blijft leeg. Aantekeningen maak ik op een extra tabblad. M’n proeflezers mailen hun commentaar door en aan het eind van het traject gaat het manuscript met 1 druk op de verzendknop naar de uitgever! Goeie ouwe tijd? Welnee! Ik ben echt een kind van de nieuwe tijd. Lang leve de vooruitgang. Scheelt een heleboel tijd, geld, papier, gum en ergernis. Lang leve de beeldschermen, lang leve het internet.

Tijd om eens lekker te gaan lezen. Wat gaat het worden? Het internet heeft keuze genoeg. Maar wat zie ik daar? Boeken lezen via een apparaatje? Ben jij nou helemaal maf? Hoe gek wil je het krijgen? Nee hoor, een boek moet je voelen, moet je ruiken, moet je betasten. Het geluid van het omslaan van een bladzijde, het geritsel van het papier. Heerlijk! De herinnering aan vroeger komt terug. De oude boeken van m’n moeder, de prachtige Sinterklaasboeken van weleer. Nee hoor, in deze blijf ik ouderwets. Papier boven techniek. Lang leve die goeie, ouwe tijd….